خبرنامه دانشجویان ایران:در حالی که فتنهی اغتشاشات با عدم استقبال عمومی نسبت به فعالیتهای غیرقانونی در ایران کاملاً فروکش کرده است، گری سیک مشاور اسبق فتنهی اغتشاشات، راهکارهایی را برای شکست آنچه او از آن به عنوان کودتا در ایران یاد کرد، ارایه داد.
به گزارش«خبرنامه دانشجویان ایران »به نقل ازرجانیوز، سیک تحلیلگر مسایل خاورمیانه و به ویژه ایران، در سایت شخصی خود نوشت: من به راههایی برای شکست این کودتا با کمترین کشتار و خونریزی فکر می کنم. در ذیل افکار و اندیشههایم را برای اجرای آنچه ارزش انجام دارد، مطرح می کنم:
1- ما باید توجه خود را به نقش روزافزون سپاه پاسداران و بسیج معطوف کنیم. اما، چگونه اپوزیسیون می تواند بدون جنگ و درگیری، آنها را خلع سلاح کند؟
2- در اینجا باید از کلاوشویتز نظریهپرداز مورد علاقهام در زمینه مسایل نظامی کمک بگیرم. استدلال او این بود که اساساً جنگ به حوزه و قلمروی اجتماعی تعلق دارد. امروزه، در ایران یک جنبش اجتماعی تلاش میکند تا بدون توسل به رویارویی و تقابل نظامی و یا به عبارتی جنگ مدنی (غیرنظامی) در کارزار سیاسی علیه نیروی نظامی به پیروزی برسد. از این رو، طبق یک مدل دیالکتیک حقیقی، استدلال کلاوشویتز مردم را وا میدارد که در این ارتباط به گونهای کاملاً متفاوت اندیشه کنند. اکنون، نخستین سرنخ و نشانه در زمینه نحوه اقدام را در اختیار داریم.
3- طبق گفتهی کلاوشویتز، هر ماشین نظامی، یک مرکز ثقل دارد. چنانچه درصدد به حداقل رساندن خسارات و کوتاه کردن جنگ باشید، این (مرکز ثقل)، هدف و محور خواهد بود. همانگونه که مطلع هستیم، در ماههای آخر جنگ جهانی دوم، استدلال شماری از استراتژیستهای امریکایی این بود که امپراطور مرکز ثقل، ژاپن است. با تحت فشار قرار دادن وی، دولت نظامی نیز سقوط خواهد کرد. برخی بر این استدلال هستند که این، منطق نهفته در پس استفاده از یک بمب بود. مرکز ثقل در ایران چیست؟ مایلم که بگویم آن (مرکز ثقل)، در تمایز بین حوزهها و قلمروهای مذهبی و غیرمذهبی قرار دارد. به قدر کافی به این نقطه فشار وارد آورید و سپاه پاسداران و بسیج را به طور مؤثر و کارا از میدان خارج کنید تا این اتفاق رخ ندهد، هیچیک از تلاشها نتیجه نمیدهد.
4- خلاصه آن که اپوزیسیون باید در آرامگاه آیتالله خمینی (ره)، بست بنشینند (یک شیوه سنتی و مرسوم مورد استفاده ی عدالتخواهان در ایران).
جدای از موسوی و همسرش، شماری از افراد که صلاحیتاشان در هالهای از شک و تردید قرار دارد و کسانی که طی 2 دهه گذشته در عرصه سیاست فعال نبودند، باید به این حرکت بپیوندند. علیرضا بهشتی، همسر شهید رجایی، همسر شهید همت، برخی از اعضای خانواده آیت الله خمینی از جمله حسن، زهرا (عمهاش) و علی اشراقی (نوه آیتالله خمینی)، از جمله اسامی هستند که به ذهن من می آید. حتی، علی مطهری را نیز باید به پیوستن به این حرکت ترغیب کرد.
یک راه ممکن برای شکستن بنبست موجود این است که معترضان خواستار استعفای احمدینژاد و اعلام پیروز واقعی در انتخابات شوند.
سپاه پاسداران برای درهم شکستن و سرکوب چنین جمعیتی در چنین مکان مقدسی نمیتواند دست به کار شود. معتقدم، به ویژه، در صورتی که برخی آیتالله ها در قم و مناطق دیگر، نامههایی را در حمایت از معترضان بفرستند، این اقدام، فشاری را به سپاه وارد خواهد کرد که شکستش را نزدیک خواهد کرد. حوزه غیرمذهبی -ملاحظات دنیوی ناشی از قدرت گروهی از سران کودتا- در نهایت باید به همه ملاحظات مهم حوزه مذهبی تن دهد. اگر این اقدام، چند هفتهای ادامه یابد، شاید احمدینژاد، چارهای جز استعفا نداشته باشد.
